02.06.2012 – Gezeik!!!
Allereerst mijn excuses voor mijn taalgebruik…maar ik denk dat iedereen dit woord of wel eens denkt..óf zelfs hardop zegt! Je kan het letterlijk..maar ook figuurlijk nemen… Laten we eerst eens beginnen met het letterlijke!
Dagelijks zit ik gemiddeld een flink aantal uren in de auto…drink mijn koffie ’s morgens…drink een flesje water..en ja..dan moet je onderweg wel eens een kleine sanitaire stop maken…Nu zijn de toiletten overal verschillend..de één is fris en schoon..bij de ander moet je even je verstand op nul zetten. Zo trof ik vrijdag een toilet…oei oei oei… mijn neusorgaan ( die al bovengemiddeld ontwikkeld is ) zei mij dat ik niet naar binnen moest gaan..mijn overgevulde blaas vertelde mij dat ik rustig door kon rijden maar dat de gevolgen voor mijzelf waren! Mijn ogen namen waar dat er geen toiletbril aanwezig was..en mijn schoenen mochten de gevolgen ervaren van het fenomeen “staande plassen door vrouwen”. Maar wat moet je??? Als je nodig moet?
Ik spring even terug naar een paar maanden geleden…ik was op een vrijdag vroeg ( 05.00 uur) vertrokken naar België en moest eerst nog in de buurt van Roosendaal een duifje oppikken. Ik nam ’s morgens mijn bakkies koffie volgens dagelijks ritueel en ging op weg…Pikte de duif op in de buurt van Roosendaal en vervolgde mijn weg. Ondertussen voelde ik al ….ik moest enorm nodig plassen! Maar…hoe ik ook zocht….geen tankstation wat ik tegen kwam! En tja..en zo vroeg is er nog geen snackbar open…geen winkel…restaurant…mijn part een bibliotheek…..en ik moest zooooo nodig!!! Begon eerst te zweten…echt te zweten!!! Vervolgens werd ik misselijk…..misselijk omdat mijn blaas zich steeds voller en voller vulde..…en ik het niet kwijt kon. En ik bleef maar kijken op mijn TomTom…tankstation…pleasssseee !!!!! En ik wist wel…er komt geen tankstation meer met toiletten…. Toen ik werkelijk braakneigingen kreeg van het zoooo nodig moeten plassen….dacht ik…Es…het moet er maar een keer van komen…
Nou….ik ben nog nooit zo snel van de snelweg afgescheurd! Heb mijn tuutje op de vluchtstrook van de afrit gezet…kon nog net de alarmlichten aanzetten…vloog mijn auto uit…trotseerde een vangrail die toch breder en hoger is dan ik dacht…kwam erachter dat ik me op een heuvel bevond…en nam me voor …never en never nooit weer … een broek met dubbele knoopssluiting te kopen! Maar….wat luchtte het op! ’t Was alsof er 30 jaar hypotheek afgelost was…alsof de vierdaagse van Nijmegen in een paar minuten werd afgelegd…alsof de watervallen van Coo zich ineens naast me bevonden… Toch een gezeik als je zo nodig moet plassen!!
Weet u wat ook gezeik is? Opgevangen duiven! Onderweg hoor ik vaak dat mensen de duiven niet meer opgeven…Aan de ene kant vind ik dit niet helemaal correct..aan de andere kant..kan me het voorstellen!
Een paar weken geleden ging ik een opgevangen duif halen in het zuiden des lands voor een klant van mij. De opvanger had het diertje keurig verzorgd alsof het zijn eigen duif was en dat was ook te zien aan de algehele gezondheid!. Respect!
Hij vroeg mij, wanneer ik toch weer noordelijks ging, of ik een duifje wilde mee nemen en loslaten ergens. Hij had het ringnummer achterhaald en de eigenaar in kwestie proberen te bellen maar het nummer was niet bereikbaar geweest. Hij wist niet wat hij met het beestje aan moest, dus ik nam het diertje mee naar huis en dacht…ga toch de eigenaar proberen te bereiken. De eigenaar werd gevonden..het telefoonnummer gebeld en zowaar kregen we hem aan de lijn. Hij bleek van belprovider te zijn gewisseld en dus een poosje niet te bereiken geweest maar was erg blij dat we zijn duif hadden! We spraken een datum af dat hij zijn duif kwam zou komen halen…maar op de dag zelf belde hij af..hij was plotseling verhinderd…tja..dat kan toch? Vonden het netjes dat hij even belde! Nieuwe datum geprikt..naar een paar dagen later…hij zou hier zijn tussen 14 en 15 uur. De dag zelf werd het 15 uur…16 uur…maar geen eigenaar… Weer bellen!! Met een voor mijn idee dikke smoes werd het goedgepraat…Nu zou hij Tweede Pinksterdag komen….maar wederom….voor niks gewacht…..
Het vervelendst vind ik dat je er toch voor thuis blijft! Van de eigenaar hoorden we helemaal niks meer....Geen telefoontjes meer…geen bericht…niks!!!! Nu dikke 4 weken later hebben we het beestje los gelaten…hopende dat het zijn hokje kan vinden! Maar vind het beschamend hoe de eigenaar met de situatie is omgegaan! Ten eerste is het ZIJN duif!!!! Hij is de eigenaar…dus verantwoordelijk! En een beetje duivenliefhebber regelt iets! Spreekt iets af! Maakt mij niet uit wat…! Maar afspreken dat je komt halen en nooit op komt dagen.....nee...dat kan gewoon NIET!!! Een andere liefhebber wordt er mee opgezadeld! Doet moeite...regelt...voert....en dan niet opkomen dagen....Dat kan toch niet de bedoeling zijn mensen? Ik kan me voorstellen dat wanneer een opvanger dit meerdere malen overkomt hij of zij niet meer de moeite neemt om een duif te melden!
Op Tweede Pinksterdag zaten wij dus te wachten op de eigenaar van die ene duif…al was het wachten niet erg want de BBQ stond op standje maximaal en de vleesjes werden verorberd in een goudgeelschijnend zonnetje. Ik kwam net uit huis lopen met mijn pannetje satésaus toen er een auto de oprit op kwam rijden..ik dacht…hèhè…daar issie… Maar iets later kwam er een mevrouw aanlopen van best wel een respectabele leeftijd, keurig gekleed en in haar hand een doorzichtige boodschappentas met daarin iets van krantjes en folders…mijn eerste vraag die in mijn hoofd oprees was of Jehovagetuigen nu ook al op de feestdagen langs de deuren gaan? Toen ik naar de mevrouw toe liep vertelde ze mij dat ze mijn adres had doorgekregen om een duifje te brengen. Het diertje had bij haar in de tuin gezeten en zij wist niet wat te doen. Ik vroeg haar waar de duif nu was en enigszins verbaasd opende zij haar boodschappentas….In de boodschappentas bevond zich de duif ..en ik dacht..dat kan nooit goed zijn. Ik pakte het beestje onder een paar krantjes vandaan eruit en trof een zeer verzwakt duifje aan…het liet het koppie al hangen! Ik bedankte de mevrouw namens de , mij toen nog onbekende, eigenaar en zij ging weer huiswaarts. Ik had het met het beestje te doen. Probeerde het op te lappen…zoals ik dat altijd met zieke beestjes doe. Gaf het een beetje water met druivensuiker wat het ook dankbaar dronk, zette het in een vakje apart met tevens wat voer maar ik vreesde voor het ergste. Een uurtje later ging ik kijken en het diertje had helaas de geest gegeven. Het voelde voor mij nog erger dan dat er een duif van mezelf dood ging! Het was niet gewond..niet mager…maar totaal uitgeput geweest! Gestreden om zijn hokje te vinden…maar door totale uitputting het met de dood moeten bekopen!
Ik zocht het telefoonnummer van de eigenaar op en deze bleek niet ver van ons af te wonen! Als het diertje een kleine 15 kilometer verder had kunnen vliegen was het thuis geweest. Ik vertelde hem het verhaal…en de man vertelde mij dat hij er nog ééntje miste...deze dus… Het was een fijne duif van hem en hij vond het erg naar kon ik merken uit zijn reactie. Maar hij wist nu dat hij niet meer op de duif hoefde te wachten…het zou nooit meer huiswaarts keren! Ik bood hem nog aan de chipring op te sturen maar dit hoefde niet van hem. Het was goed zo…
Dan is het zo’n contrast! De eigenaar van de dode duif…die wachtte en wachtte op zijn enige nog ontbrekende duif…en kreeg het nieuws dat zijn duif dood was….de andere eigenaar wist dat zijn duif ergens was opgevangen…wachtte ook…wachtte... tot de opvangers het zat waren en de duif los lieten! Misschien is het thuis gekomen..misschien zit het ergens anders…misschien is het dood!
Moraal van dit verhaal: Liefhebbers....neem uw verantwoordelijkheid voor de duiven die u bezit! Regel wat! En zorg dat uw telefoonnummer correct staat geregistreerd bij de NPO! Opvangers doen hun uiterste best om de duifjes te verzorgen voor u! U kunt uw mededuivensportliefhebbers niet laten zitten met uw duiven!
En opvangers…meld het opgevangen duifje! U wilt uw eigen duifje toch ook graag terug??
Is het telefoonnummer niet correct?? Ga dan naar facebook…. https://www.facebook.com/groups/opvangersmelden/
Hier is een aantal fanatiekelingen druk met het opsporen van vermiste duiven en onbekende eigenaars!
Als we nu allemaal met eigen...en andersmans duiven correct omgaan zoals het behoord..zijn de uiteindelijke verliezen minder groot!
| < Vorige | Verder > |
|---|