Duivendirect.nl

24.06.2012 -  Esther, Essie..Tante Es..

Alle namen wederom met toestemming geplaatst…

Tegenwoordig iets minder..maar vroeger was het heel normaal…Kinderen vernoemen naar ouders of grootouders! Zo had je Driekus van Jannus van Driekus, en Marregien van Aaltje van Marregien...

Zelf ben ik ook vernoemd. Naar mijn overleden oma die Eibertje heette. Tja.. zo klonken de namen vroeger nu éénmaal…En Nicks, Wesleys en Sharons kenden ze toen nog niet…
Nu ben ik (denk ik) hypermodern met mijn Iphone..laptopje..website maken…en het aansluiten van een nieuwe tv maar met het namen geven aan onze kinderen kwam het beetje, misschien, ouderwetse weer naar boven. Onze kinderen zijn ook vernoemd. Ok…weliswaar in een iets modernere jasje..maar toch! Georgina Inez Ashley… en…. Demi Kayleigh Esmee…Ja..zoek daar maar eens de ouderwetse namen in! Maar….ze zijn vernoemd!

Duifjes worden ook vaak genaamd naar een iets wat een verband legt of zelfs vernoemd. Zelf hadden we ooit “De Luchtzak”..  “De dikke Blauwe” en niet te vergeten…”De witte ridder! De laatste is mijn stoere witte postduif die niet schroomt om  een mep met zijn vleugel te geven wanneer je ook maar iets te dicht in de buurt komt.
Sommigen vernoemen hun duiven naar een goede voetballer, bekende liefhebbers, wereldsteden, aardappelsoorten, hun kinderen of noem ook maar op. Maar er zijn liefhebbers…ja.. u geloof het niet…die een duifje vernoemen naar hun koerier! Zo mag ik al de grote eer hebben dat er drie duiven naar mij vernoemd zijn!

Tante Es
Op een dag kreeg ik een telefoontje van Fred.. Fred had een duifje aangesteld en vroeg mij het te halen, maar het was niet precies duidelijk of het nu een doffertje of een duivinnetje was. Eénmaal op het adres van Fred mét het doffinnetje werd onder het genot van een kopje koffie het duifje eens goed bekeken. Tja..een echt twijfelgeval! Gokte ik het op een duivinnetje..Fred meende toch dat het een doffer was… Maar beiden waren we er niet zeker van…
Een paar dagen tussen wat duivinnetjes deed het geslacht duidelijk zichtbaar worden… Een echte doffer die enorm indruk aan het maken was op al de nieuwe duivinnetjes in zijn omgeving…er zou toch zeker een geschikte partner tussen moeten zitten! Fred Whatsappte ( ja..ook weer zo lekker modern) dat het doffintje een echte doffer was! Imponerend als het was..kreeg de doffer de naam Tante Es gedoopt....met een knipoog naar Raymann’s avondshow en mij. Fred berichtte me nog wel even dat het bij mij wel duidelijk was dat ik een vrouw ben…  pffoei…gelukkig maar….

Esther
Van een enorm leuke Friese man krijg ik op zijn tijd een telefoontje.. Humoristisch als hij is..krijgt hij het altijd voor elkaar om mij aan het schaterlachen te krijgen. Met een geweldig Fries accent praat hij op zijn Hollands met volume van ver boven de maximaal toegestane aantal decibels. Laatst belde hij me weer… “Es..er zit een duif van mij in Heezzen”   …Heezzen??? Vroeg ik…nooit van gehoord!    “Jawel..vlak bij Zwolle..”  antwoordde hij…   Ohh…Veessen…gaf ik als reactie.  En semi nonchalant alsof ik de hele wereldkaart uit mijn koppie ken reageerde hij:  “ja weet ik veel…dat weet jij wel…!!”  “Hier heb je zijn nummer…ik weet het adres niet…ik hoor je wel weer!” … en  zo werd ik in een diep zwembad gegooid….
Ik kreeg alleen het telefoonnummer van “Heezzen” en begon een speurtocht… Op geen enkele manier was deze opvanger te bereiken.. voicemail…google…verenigingen…buurtverenigingen…alles werd ingeschakeld om deze man maar te kunnen bereiken…Voelde mij de Peter R in de duivensport… Maar zonder resultaat… Tot op een avond de opvanger mij terug belde…: “Je had gebeld?” De opvanger had aardig wat gemiste oproepen in zijn telefoon staan..totaal onwetende dat op de meest mogelijke manieren geprobeerd was te achterhalen waar hij woonde..laat staan kon bereiken. Ik was zóóó blij dat ik hem eindelijk sprak! Gelijk een afspraak gemaakt en uiteindelijk kon  de duif afgeleverd worden in een enorm mooi plaatsje in Friesland. De eigenaar zei mij…Ik noem haar Esther!!! Er zit zo’n verhaal aan vast….en nu is ze weer thuis! Jij bracht haar thuis…Esther!

Essie
Tja… Essie is ook een bijzonder verhaal… Essie was nog geen Essie toen ze meeging op Pau…maar als ze terug zou keren zou ze Essie heten! Wie de blogs van maatje Johan en mij leest weet waar ik het over heb.. Pau werd afgelopen vrijdagochtend gelost…en een succes-smsje werd verstuurd naar Johan…Maar het werd middag…avond…de eerste duiven vielen…maar geen Essie…!  Gekscherend vroeg ik hem nog of hij Essie soms met Guidetti op pad had gestuurd…dat is dan ook vragen om verlaat binnenkomen, toch?
Essie kwam maar niet….en ik probeerde Johan moed in te spreken door aan te geven dat een goeie koerier altijd op het juiste adres terecht komt….Maar Essie was spoorloos! Waar zou ze zijn? Dat hield mij zelfs bezig…mijlenver van Poortugal! Er moet iets zijn gebeurd..een hoogspanningskabel…een roofvogel… Essie moet thuiskomen.!
Zaterdagochtend kreeg ik een berichtje van Johan…. “Essie is thuis!!!” Nou…ik zal u eerlijk vertellen..er viel een last van mij af! Ik was er! Mijn hokje weer gevonden! 7 malen mee…7 malen terug… weliswaar te laat…maar beter laat dan nooit!

En weet u..voel met als een olifantje met 7 slagtanden dat er duifjes naar mij vernoemd zijn! Het is voor mij een eer..maar vooral een bevestiging. Een bevestiging dat ik toch genoeg gevoel in mijn werk kan gooien om anderen te inspireren tot het geven van de naam Esther of een afgeleide daarvan! Niets mooier!

Ja… En ik weet het…de blog van vandaag was weer vééél te laat…maar ik moest eerst mijn werk afmaken! Momenteel is het erg druk en dagelijks rollen er vele opdrachten de printer uit. Ik noem het altijd de “crisistijd” met het oog op de vele verliezen. De wind bepaald de route!!! Ook de mijne! En ik weet van te voren nooit waar de wind mij naar toe zal leiden! Mooi eigenlijk hè?

Na aanleiding van het filmpje van vorige week kreeg ik vele reacties! Velen vonden het erg leuk om te zien waar ik nou de hele week uithang met mijn Fifi. Sommigen vertelden me zelf nog nooit de  Afsluitdijk gezien te hebben! Dan kan ik me dan bijna niet voorstellen! Ik kom er praktisch wekelijks over heen en soms nog vaker en dan zijn er mensen die het nog nooit gezien hebben!! Dan realiseer ik me dat ik inderdaad wel heel veel mooie dingen zie! En ik kan u verzekeren…u hoeft Nederland echt niet uit om mooie dingen te zien! Hierbij beloof ik dat ik binnenkort weer gewapend met fototoestel Nederland op de gevoelige plaat zal zetten. Dan wil ik u hier weer graag deelgenoot van maken!

Sinds kort heb ik ook de eer dat mijn blog geplaatst word op de site van Duivenvlucht ( zie www.duivenvlucht.nl)  Daar kreeg ik ook leuke reacties op. Altijd leuk om te weten dan men mijn blog met plezier leest. En voor wie ook blogt op het internet, die weten hoe moeilijk het soms is om iets te schrijven…je moet namelijk wel een beetje inspiratie hebben! EN als je het dan hebt…moet je het kunnen verwoorden…en het moet ook nog een beetje boeiend zijn dat u het als lezer uit wilt lezen tot de laatste punt. En de ene keer gaat dat gewoon iets beter dan de andere keer.

Ik hoop dat u deze week weer plezier hebt mogen beleven, en op naar de volgende blog! Iedereen veel successen toegewenst met de aankomende vluchten! Gefeliciteerd diegenen die gister weer geweldige prestaties hebben neergezet en gefeliciteerd Martin die vandaag zijn geboortedag mag vieren!

Tot volgende week!